Bekijk RSS Feed

Peetje's Life

Pauze

Waardeer dit bericht
Hoi allemaal,

Sinds de school is begonnen, 2,5 week geleden heb ik geen therapie meer gehad. Met het mijn schoolrooster kon ik onmogelijk naar therapie, zonder al te veel lessen te missen.

4 weken geleden zag ik er niet echt tegen op om een weekje of 2 therapie te missen, als het niet anders kon. Ik zal immers weer genoeg afleiding krijgen en toch eerst even mijn draai vinden.
Alleen kreeg ik naast de giga oorpijn erg last van zware herbelevingen die ik niet onder controle kreeg. Waardoor ik zeer vermoeid en onrustig aan school begon. Alle prikkels waren te veel, al die nieuwe dingen, veel onduidelijkheid, het nieuwe ritme, lesrooster was een ware ramp!
Ik voelde me erg onzeker, moe en vond het erg zwaar om volledig naar school te gaan. Er 's ochtends er verplicht vroeg uit te moeten. Ik twijfelde erg of ik er wel goed had aangedaan? Had ik niet beter helemaal de burnout kunnen uitzieken? Wachten tot ik sterker in mijn schoenen stond? Hoe ga ik dit ooit redden met die @*&# oren van mij. Kan ik de eerste weken niet overslaan? Kan ik wel fulltime naar school, aan mijn verleden werken en ook nog weer in de onderzoeken rit voor mijn oren zitten? Had ik niet beter kunnen beginnen in deeltijd?
Kan ik dit niveau wel aan, heb ik mezelf al die jaren voor de gek gehouden dat ik dit niveau kan of niet? Hoe kan ik die nare gedachten onder controle krijgen zodat ik mij kan concentreren op school?
Kortgezegd werdt mijn gedachten overspoeld door al het nieuws en mijn geestelijke en lichamelijke gesteldheid.

Al na de eerste lesdag was ik helemaal gaar van pijn en vermoeidheid, ik was zo moe dat ik wel 24uur kon slapen voor mijn gevoel. Er was geen ruimte meer in mijn koppie. Toch liet ik mij niet kisten en ging ik keurig naar school, probeerde alles op te nemen en niet in paniek te raken. Probeerde structuur in te bouwen, voor zo ver mogelijk en nam tijd voor ontspanning. Echter kon ik mij totaal niet ontspannen. Structuur inbouwen ging ook lastig, er was heeel veel onduidelijkheid op school. Vooral de vele extreme wijzigingen in lesooster en het voorstel van mijn peut om mij over te dragen (gezien het lastig was om een afspraak te plannen) voelde erg onevenwichtig.
De onrust deed mijn gezondheid niet ten goede.
Ik snak(te) erg naar stuctuur, duidelijkheid, rust, ontspanning, en slaap!

Uiteindelijk heb ik ergens rust kunnen vinden door positieve dingen op te zoeken en mijn huiswerk zo snel mogelijk te maken. Elke avond ontspanningsoefeningen te doen en moeilijke, beladen bezigheden, zoals thuisopdrachten van therapie uit te stellen. To-do-lijsten maken en heerlijk gaan wegstrepen! Veel wierrook aan ontspannende muziek op, heel wat Petra Time in plannen. Vooral de Petra Time deed mij veel goeds met de To-do-lijsten om inzicht te krijgen wat er allemaal gaande was en orde te scheppen, waar ik de mogelijkheid had.

Nu snak ik nog steeds heel erg naar, rust, structuur, duidelijkheid, ontspanning en slaap!
Alleen heb ik nu voor me zelf heel duidelijk prioriteiten gesteld. En heb ik mijn gevoelens er even uit gegooit! Wat enorm opluchte.
Ik kan het nu accepteren dat het nog even duurt voordat er structuur en regelmaat is. Omdat ik nu afspraken voor mijn gezondheid voor school laat gaan. Ik ga gewoon omdat ik dat nodig heb! Ook het toelaten van mijn angsten, onzekerheden doet veel deugd. Makkelijk vind ik het niet.
Dit geeft mij nu eventjes voldoende houvast om het nog even vol te kunnen houden.
Woensdag begint voor mij therapie en fysio weer. 22 September gaan de onderzoeken naar de poliep van start.

Voor therapie is het de bedoeling dat ik elke dag of om de dag 1 boze brief te schrijven. Alleen kreeg ik vaak niets of een enkel zinnetje op papier, er waren wel veel gevoelens maar ze kwamen niet naar buiten. Wat in uitting kwam tot herbelevingen. vorige week heb ik de opdracht even helemaal links gelegd, omdat ik er toch niet door kwam wat me te veel spanningen gaf. Vorige weekend heb ik de boosheid kunnen toelaten en een behoorlijk beladen boze brief geschreven. Die heb ik laten lezen aan een vriendin, omdat ik het iemand moest laten lezen. En met me peut overleggen ging niet haha.
Haar reactie gaf me veel geruststelling. zo vond ik het wel even genoeg voor de therapie opdracht.


pff ik ben even uitgetypt!

petraatje
Categories

Reacties