Weergeven resultaten 1 tot 19 van 19

Onderwerp: Wat gemeen!!!!

  1. #1

    Standaard Wat gemeen!!!!

    Ja.....en weer staat er een afscheid op stapel van een veels te jong persoon.
    De man van een voormalig stalgenootje(die toen met onze trouwdag Onassa reed) heeft kanker....hooguit nog 1 jaar te gaan en is 42 jaar met een dochtertje van anderhalf jaar.....
    ze zijn een paar jaar geleden verhuisd naar Emmerich.....hun droom een boerderijtje met de paarden aan huis....eindelijk dan ook een kindje, een lief mooi dochtertje.....en nu dit bericht!!!
    Ze zijn in het ziekenhuis getrouwd, hij is nu een man van alle dag.
    Dit is nu al de derde uit mijn paarden groepje in een paar jaar tijd die zo jong de strijd op moet gaan geven.
    momenteel is hij wel thuis, eet 8 kleine maaltijden per dag omdat er ook een stuk maag weg gehaald is, veel darm en de uitzaaingen heeft hij chemo voor gehad, maar helaas is hij niet meer te redden......bahhhh, ben er kapot van.
    Zondag nog de trouwfilm zitten te kijken....zie je hem feesten, een gezonde vent, niet rokend, niet drinkend....net als die andere 2 jonge kerels die hem voor gingen......
    Je moet gezond leven zeg men altijd.....nou, ik zie dus zo in mijn eigen kringetje juist de mensen die het gezonds leven, als eerst aan deze klote ziekte bezwijken.....
    Ik ga dat gezond leven ook maar eens aan mijn laars lappen.....het helpt gewoon geen flikker....
    Ik ben kwaad....verdrietig....snap het niet meer.....ouders die straks hun enigst kind weg kunnen brengen......God....waar ben je mee bezig LUL!!!!!

  2. #2

    Standaard Re: wat gemeen!!!!

    Veel sterkte! Het is zo'n ongelooflijke rot-ziekte.

  3. #3
    Premium Account
    Lid sinds
    07-12-2009
    Locatie
    apeldoorn
    Posts
    31

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Het leven is gemeen,onredelijk en onbegrijpelijk.
    Maar hoeveel het ook tegenzit,hoe meer redenen je hebt om te blijven vechten!
    Ik spreek uit ervaring.

  4. #4
    Premium ++ Account Luuss0404's Avatar
    Lid sinds
    13-05-2009
    Locatie
    Groningen
    Posts
    5.659

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Lieve Diane,

    Wat rot om dit te horen zeg
    Heel veel sterkte!

    Dikke knuffel Luuss
    Verlies nooit de moed: soms gaat de deur pas open met de laatste sleutel van de bos

  5. #5

    Premium ++ Account
    Sylvia93's Avatar
    Lid sinds
    26-07-2008
    Locatie
    Noord-Holland
    Posts
    4.188

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Helaas treft dit altijd de verkeerde ..

    Wens je heel veel sterkte!
    Het krachtigste medicijn voor ellende is loslaten!

  6. #6
    Forum Admin
    Premium ++ Account
    Agnes574's Avatar
    Lid sinds
    13-02-2007
    Locatie
    Gent
    Posts
    7.749

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Mijn schoonmoeder kampt helaas ook met steeds terugkerende lymfeklierkanker (dit speelt intussen al ruim 7 jaar, waardoor zij al die tijd steeds minder moed heeft om ooit nog beter te worden) .... terwijl zij dat dus écht niet verdiend ....
    De mooiste dingen in het leven kun je niet zien of aanraken,die moet je in je hart kunnen voelen...

    Het beste medicijn is een hond ... heeft géén enkele bijwerking

  7. #7
    Premium ++ Account dotito's Avatar
    Lid sinds
    15-11-2008
    Locatie
    Antwerpen
    Posts
    3.653

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Ja lieve mensen,soms is het leven niet altijd even rechtvaardigd.Is enorm erg wat hij moet meemaken.
    Ook mijn moeder heeft jaren geleden kanker gehad,aan de schildklier.Gelukkig na vele behandelingen is ze nu genezen,maar was een harde strijd voor ons allemaal.Ik heb er ook mijn krak door gekregen.

    Heel veel sterkte!!
    Alleen je eigen denken maakt je bewust van geluk of ongeluk


    Elke betere wereld begint met jou en in jou.
    Niet morgen bij een andere, maar vandaag bij jezelf

  8. #8

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Mijn eigen paps lag vorig jaar rond deze tijd in het ziekenhuis waar hij aan darm kanker is geopeerd.
    Zijn broer kreeg het en toen mijn pa last kreeg van zijn buik(hij dacht weer de prostaat) heeft de huisarts hem een darm onderzoek laten doen en jawel hoor.....in het allereerste stadium gelukkig en is ook goed weg gehaald, maar zijn broer heeft het toen niet overleefd.
    Was echt raar....2 broers, tegelijk dezelfde ziekte , de een redt het (dankzij de vroege ontdekking én omdat mijn pa het verhaal van zijn broer vertlede waar de huisarts dus zo goed gehandelt heeft), en de ander sterft dan.
    Mijn pa was op de crematie van zijn jongere broer net nadat hij zelf een klein beetje van de operatie genezen was...
    Maar hoe erg ik het zou vinden mijn pa te verliezen....er is wel een verschil of iemand 80+ is of net begin 40 met een kindje van nog geen 1 jaar oud.
    Bahhhhh.....niks zo erg om naar een uitvaart te moeten waarbij zo'n krumel d'r papa weg moet brengen.

  9. #9
    Premium Account
    Lid sinds
    09-02-2010
    Locatie
    België
    Posts
    10

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Mijn vader is vorige maand overleden, hij was pas 68 jaar en bijna 37 jaar ziek. Ik was pas 7 jaar toen hij ziek werd. Geen kanker, maar hij heeft de laatste jaren enorm veel geleden! Hij kon al jaren het huis niet meer uit. Ondanks zo veel jaren ziekte, was het voor mij toch nog onverwacht. Ik leefde al te lang met het idee dat het zo ernstig was, dat ik het niet meer kon/wou zien.
    Ik mis hem verschrikkelijk.

  10. #10
    Premium ++ Account dotito's Avatar
    Lid sinds
    15-11-2008
    Locatie
    Antwerpen
    Posts
    3.653

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Sterkte!! Ohana moet erg voor je zijn geweest.
    Alleen je eigen denken maakt je bewust van geluk of ongeluk


    Elke betere wereld begint met jou en in jou.
    Niet morgen bij een andere, maar vandaag bij jezelf

  11. #11

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Ohana...vreselijk, en gecondoleerd met dit zware verlies.
    Sterkte in deze zware tijd van verwerking.

    Liefs, Diane

  12. #12
    Premium Account
    Lid sinds
    07-12-2009
    Locatie
    apeldoorn
    Posts
    31

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Ohana,dit is moeilijk te begrijpen.
    Zo'n verlies is voor een buitenstaander niet te begrijpen als die het zelf niet mee heeft gemaakt.
    Het is misschien moeilijk te accepteren maar neem 1 raad van mij aan:
    Neem de tijd om dit verlies te verwerken,hoe lang het ook mag duren en probeer dan om verder te gaan met je leven.
    Je vader heeft nu geen lijden meer maar blijft voor altijd in je hart.
    Blijf alle goede en mooie herinneringen koesteren die je met hem mocht beleven en onthou dat hij nu beter af is.
    Hou in gedachten dat hij vanaf je geboorte trots op je was en genoot van iedere moment dat je in zijn leven kwam.
    Hij zou ook willen dat je door zou gaan met je verdere leven

    Ook ik heb het moeten accepteren dat ik simpele wensen maar steeds uitstelde en uiteindelijk niet meer kon doen voor haar.
    Hier heb ik ook mee moeten leren leven,maar omdat ik het geen plekje gaf in mijn toekomst doet het nog steeds zeer!
    Heel veel sterkte ermee en volg alsjeblieft mijn raad op!!

  13. #13
    Premium ++ Account Luuss0404's Avatar
    Lid sinds
    13-05-2009
    Locatie
    Groningen
    Posts
    5.659

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Lieve Ohana,

    Heel veel sterkte bij het verwerken van dit verlies!

    Lieve groet en knuffel Luuss
    Verlies nooit de moed: soms gaat de deur pas open met de laatste sleutel van de bos

  14. #14
    Banned Premium ++ Account
    Lid sinds
    17-02-2010
    Locatie
    overijssel
    Posts
    4.076

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    ha lieve onas,
    zoals je weet heb ik mn 1e man ook aan kanker verloren en ook veel te vroeg.....
    ik ben niet boos op God.....ik weet dat hij daar gelukkig is en geen pijn meer heeft...
    wel heb ik het jaren niet kunnen begrijpen...waarom ik, terwijl ik al zoveel had meegemaakt,
    toch was God mijn steun
    ik weet dat een heleboel mensen hier boos om worden, maar hopelijk niet op mijn levensovertuiging, ik respecteer andere levensovertuigingen ook........

  15. #15
    Premium ++ Account Luuss0404's Avatar
    Lid sinds
    13-05-2009
    Locatie
    Groningen
    Posts
    5.659

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    De opa van mijn nicht heeft na een lang en zwaar gevecht de strijd tegen uitgezaaide leverkanker verloren.
    Hij is in Nederland nu de oudste mens die geleefd heeft met deze ziekte.
    Gelukkig mocht hij tot aan zijn overlijden genieten van zijn kinderen, kleinkinderen en zijn kleinklein kind (weet niet hoe zoiets heet) en van zijn hobby.
    Verlies nooit de moed: soms gaat de deur pas open met de laatste sleutel van de bos

  16. #16
    Premium ++ Account christel1's Avatar
    Lid sinds
    14-09-2010
    Locatie
    Buggenhout, België
    Posts
    2.806

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Zoiets kan je gewoon niet bevatten
    Veel sterkte meid
    Greetz
    Christel1

  17. #17

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Een aanrader om te lezen!

    Een man die te horen kreeg dat zijn zoontje van 3 progeria heeft.
    Op vijftien jarige leeftijd in zijn armen is gestorven.

    In zijn boek tracht hij een antwoord te geven op de bittere vraag:
    Waarom worden onschuldige mensen door het kwaad getroffen?

    Titel: Als't kwaad goede mensen treft.
    Auteur: Harold S. Kushner
    Uitgever: Ten Have/Baarn
    ISBN 90 259 4239 3

    Begrip van elke traan, is de enigste troost!
    Met vriendelijke groet

    Lucas

  18. #18
    Premium ++ Account Luuss0404's Avatar
    Lid sinds
    13-05-2009
    Locatie
    Groningen
    Posts
    5.659

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Hallo Lucas,

    Goede tip! Zal er eens naar kijken!
    Ja de enige troost is vaak begrip voor het verdriet en het feit dat de overledene zijn of haar rust heeft gevonden en niet meer hoeft te vechten...

    Lieve groet, Luuss
    Verlies nooit de moed: soms gaat de deur pas open met de laatste sleutel van de bos

  19. #19

    Standaard Re: Wat gemeen!!!!

    Het leven is helaas zwaar, je krijgt niets cadeau en de meest vreselijke ziektes nemen onze dierbaren mee. Mijn moeder is helaas aan dikke darmkanker overleden. Het was een klap, ze was pas 65. Net met pensioen. Haar droom, om met haar partner een reis te maken ging niet door.
    Nog steeds zie ik haar voor me, een hartelijke vrouw die veel energie had en altijd een luisterend oor.

    Veel sterkte!