Christophorus Columbus zeilde zo’n 500 jaar geleden op een groot schip op zoek naar nieuw land. Zijn zeelieden werden ziek. Zij hadden klachten van bloedarmoede, spierpijn, gewrichtspijn en vermoeidheid. Columbus beschouwde zijn bemanning als lui en ranselden hen af. Hij liet ze achter op een onbewoond eiland. Toen hij daar een paar maanden later terugkeerde waren de zeelieden blakend gezond en energiek. Zij hadden zich gevoed met de vruchten van het eiland. Zoals we nu weten waren de zeelui niet moe, maar ziek van scheurbuik door vitamine C tekort.
Als je een voedingstekort hebt zal je lichaam je daarop proberen te waarschuwen. Het stuurt je een boodschap met vage klachten: pijnen, ontstekingen, vermoeidheid, depressie, allergie etc. Onderzoeken bij de arts levert geen afwijkingen en de “patiënt” wordt gerustgesteld. Familie en vrienden gaan nu anders naar je kijken. Misschien ben je wel zwaarmoedig, lui of hoort het gewoon bij je leven. Je herpakt je en gaat weer aan het werk.
Ziehier de gelijkenis met Columbus die zijn zeelieden afranselde. Dat doen wij dus ook. Wij gaan door met ons onvolwaardige voedingspatroon en negeren de signalen die we wel van ons lichaam krijgen. Door goed te kijken naar ons voedingspatroon en het innemen van de juiste (goed gedoseerde) vitamines en mineralen kunnen we veel klachten oplossen. Een orthomoleculaire deskundige kan u daarbij adviseren.
Lees verder...