Beste allemaal,
Sinds mijn studententijd heb ik ongeveer 10 psychoses meegemaakt. Vanaf 1997 Mijn eerste twee onafhankelijke psychiater – gaven mij Orap – en veel te veel. Ik weet dat het teveel was omdat toen ik later bij behandeling bij Parnassia – te veel – Cisordinol kreeg ik hetzelfde zeer akelige creperende gevoel kreeg dat ik toen had. Toen wij toen de dosis verlaagde – de Cisordinol – werd de situatie acceptabel. Mijn eerste twee onafhankelijke psychiaters – hebben qua behandeling alleen medicijnen voorgeschreven. Er werd niets gedaan aan Life Changes – zoals mijn drank probleem, mijn blowen, mijn roken. Ook was er geen enkele – psychoeducatie – of psychologische ondersteuning. Alleen medicijnen. Mijn inziens is dit een grof schandaal omdat behandeling op een effectieve manier meer vraagt dan alleen volproppen met medicijnen. Het resultaat was in ieder geval dat ik aan het creperen was. Mijn ouders waren onwetend. Ik stopte met de medicijnen meerdere keren en dat resulteerde dan weer in een psychose.
Zo begon levenslang...
Achteraf durf ik te stellen dat dit soort onafhankelijke psychiatrie – binnen een wetenschap – die uitgebreid is – met veel ontwikkelingen – vraagt om problemen – ofwel slechte kwaliteit van behandeling.
Toen ongeveer in 1999 – werd ik opgenomen bij de Robert Fleury Stichting in Leidschendam. Behandeling bestond uit anti-pscychotica en psycho-educatie. Door de behoorlijk effectieve behandeling was ik in staat om te werken op hoog niveau als BTW spe******t bij PwC en BDO.
Toen in 2008 koos ik voor ondernemerschap en in 2009, het helemaal gehad hebbend met mijn medicijnen stopte ik met Zyprexa. Ik ontwikkelde een enorme psychose. Ik had visuele hallucinaties en auditore hallucinaties en ik was emotioneel uit balans. Wat ik heb meegemaakt bij Parnassia – Den Haag is mijn inziens een schandaal te noemen.
Omdat ik behoorlijk intelligent en hoogopgeleid ben vinden artsen en verpleegkundige het moeilijk om mij de juiste keuzes te laten maken. Hier zijn methodes voor en er is er geen toegepast bij Parnassia. Wat je wel mag verwachten mijn inziens. Ik was opgenomen op twee gesloten afdelingen voor 17 maanden en iedere dag met hun weten aan het blowen. Ik was ook opstandig omdat ik het niet eens was met mijn behandeling. Echter, gedurende deze periode heeft geen één professional bij Parnassia er bij moeite in gestopt om met mij te connecten – wat zeker mogelijk was. Ze hebben me gewoon genegeerd en me in mijn sop laten gaar koken. De verpleegkundige – waren soms behulpzaam – maar vaak ook afstandelijk. De situatie was zo bij Parnassia dat verpleegkundige en artsen bijna geen aandacht gaven aan patiënten en helemaal niet aan mij omdat ik een sterk tegenwoord had. Er werd geen aandacht geschonken aan mijn verslavingsproblematiek. Verpleegkundige en artsen zijn meer tijd kwijt aan zichzelf juridisch indekken en met eisen die worden gesteld door de verzekeringsmaatschappij dan aandacht geven aan patiënten. Parnassia zat en zit vol met terroristische straat jongens met name – die ook ziek zijn. Met criminele, *****gebruikers, alcoholisten, mensen met persoonlijkheidsproblematiek, aggresieviteitsissues – allemaal met mij opgesloten in KCAP – waar ik als beschermd opgevoede jongen tussen zat. Ik heb meegemaakt – dat individuen met mij wilde vechten, dat ik werd bedreigt, dat ik werd afgeperst voor mijn rookwaar en geld, dat patiënten mij wakker hielde s’nachts, dat vrouwen werden aangerand. Ik heb meegemaakt bij Parnassia dat ik in de isoleer werd geplaatst en dat ze niet reageerde op de bel toen ik heel veel dorst had. Ik heb toen mijn eigen plas opgedronken. Dit is mij 2x overkomen. Dit probleem werd erkend bij de behandeling van mijn klancht.
Daarnaast is het eten zeer slecht te noemen bij Parnassie – het is verbeterd – maar ik begrijp niet dat mensen die in beginsel niets hebben misdaan – genoegen moeten nemen met zulk slecht voedszaam voedsel. Tot slot werd er tijdens mijn langste opname in 2009-2010 niet opgelet of ik mijn tanden wel goed borstelde – terwijl het argument voor opname tegen mijn wil – was maatschappelijke teloorgang.
Rust en reinheid zijn het beste recept voor bijkomen van een hectische tijd. Ook voor het bijkomen van een psychose dat bewijst de bijgesloten video over de behandelmethode in Westers Lapland in Finland: https://www.youtube.com/watch?v=HDVhZHJagfQ
Deze behandelmethode is bewezen effectief en kost de samenleving minder geld en gaat er vanuit dat de “gekte” die wordt gecommuniceerd door psychose lijders – ook te maken heeft met cryptische communicatie over onderwerpen – die een individue heel moeilijk vind om over te praten. Verder gaat deze behandelmethode er vanuit dat een psychose een stoornis is die zich voordoet vanwege verstoorde relaties met mensen in plaats van de chemische imbalans theorie – die verkocht wordt door de medicijnen industrie en veel psychiaters (waarvoor geen enkel bewijs is). Anti-pscychotica hebben een zeer negatieve impact op het leven van patiënten (dat is makkelijk te onderzoeken) – ze zorgen er bijvoorbeeld voor dat je nooit blij bent – totdat je wordt geprikkeld door iets grappigs of leuks – althans zo werkt het voor mij. De enige redene die ik kan bedenken waarom Open Dialogue niet wordt omarmt binnen de psychiatrie – is vanwege geld – psychiaters die bang zijn dat ze minder belangrijk worden misschien – ofwel geconfronteerd worden met hun onkunde om effectief te connecten met mensen onder moeilijke omstandigheden – maar helemaal omdat de medicijnen industrie – er van profiteert. Ten kosten van de 1 op de 100 mensen op de wereld die hier last van heeft.
Het is mijn inziens een grof bloederig schandaal!
https://www.ypsilon.org/feiten-en-cijfers