Hoi allemaal.

Ergens vind ik het moeilijk om dit bericht zomaar op het internet te delen.
Hoewel ik zelf erg open ben over het onderwerp merk ik toch dat er een taboe op ligt,
en ben ik altijd waakzaam voor oordelen.

Ik heb mijn ongewenste zwangerschap moeten afbreken met een abortus.
Ik merk dat er op internet wel het een en ander aan hulp te vinden is,
maar het gaat dan (logischerwijs) meestal om hulp voor wanneer een vrouw het na een
aantal weken of maanden nog steeds erg zwaar heeft met de verwerking.

Ik ben denk ik meer op zoek naar erkenning, iemand die recentelijk hetzelfde heeft
meegemaakt. De verschillende beweegredenen voor een abortus, het verwerkingsproces
waar ik maar niets van begrijp, de stemmingswisselingen en plotselinge huilbuien.

Ook de ervaring met de behandeling zelf, die bij mij totáál niet voorspoedig verliep.
Ik hoop het gevoel te vinden dat ik niet de enige ben met zo'n verward hoofd..

Liefs Danielle