Beste Lezer, met een aantal hulpverleners van Pro Persona (Jeanette Witteveen, Anke Meerman) in Gelderland heb ik erg slechte ervaringen opgedaan nadat ik een klacht had ingediend over een TA- groep waaraan ik deelnam. Deze klachten betreffen o.m. gebrek aan structuur, respectloze bejegening, achterwege blijven mondelinge evaluatie, niets doen met signalen klachten, ontbreken nazorg. Mijn klachten waren gelukkig grotendeels erkend door de interne klachtencommissie. Ook was ik verrast door de agressieve bejegening van leidinggevenden (nota bene een psychiater (Misha uit Polen, en een psychotherapeut/manager Anke Meerman) in aanwezigheid van de vertrouwenspersoon. Een van hen (Misha) ging tijdens het gesprek zelfs uit beeld zitten, zodat ik er geen oogcontact mee had. Over gelijkwaardige behandeling gesproken ! Helaas trof ik geen luisterend oor en mijn beeld van een betrouwbare organisatie met betrouwbare mensen (die hun mond vol hebben van veiligheid en kwetsbaar opstellen) is hiermee volledig op zijn kop gezet. In glossy artikelen van purper online van Pro Persona (http://www.purperonline.nl/34/5, http://www.purperonline.nl/39/6) zie ik de namen Jeanette Witteveen, Anke Meerman opnieuw verschijnen inclusief hun gedetailleerde "succesverhalen" en privézaken uitgebreid online belicht met glossy foto’s. Hieruit spreekt ook weinig terughoudendheid die men in hun functie wel mag verwachten. Erg spijtig om te zien, dat een gezonde kleinschalige instelling waar de directeur zetelt is vervallen tot een bureaucratische rompslomp bedrijf waarin Public Relations centraal staat inclusief het voor het voetlicht plaatsen van hun medewerkers. Nog niet te spreken over het zoekraken van verstuurde post naar deze moloch organisatie. Een en ander wekt bij mij de indruk dat niet de mens, maar de organisatie en diegene die carrière hierbinnen nastreven opgeld doen die de vuile was graag binnen houden, hoewel ik natuurlijk ook goede ervaringen met andere hulpverleners van Pro Persona: die mensen daadwerkelijk willen helpen en de kleren uit de naad helpen. Helaas heeft mijn pijnlijke ervaring toch geleerd dat er onder therapeuten ook rotte appels zijn, moeilijk voor mij te verdragen idee, omdat ik hen vroeger als toonbeelden van integriteit en hulpvaardigheid zag. Het ideaalbeeld valt in duigen. Door vertrouwen schending ben ik nu na jaren nog geblokkeerd in het uiten van mijn gevoelens, zeker jegens mensen die ik niet ken. Een vorm van zelfbescherming, die ook nuttig kan zijn Vooral (jonge) mensen in een wat kwetsbare positie die hun vertrouwen hebben gesteld in hulpverleners kunnen zo ernstig beschadigd worden. Beter geen hulp, dan slechte hulp. Gelukkig hebben beide hulpverleners ook nadien tegenslag te voortduren - uitgebreid in hun online cv purper online te lezen. Ik wil dan ook graag mensen die bij iemand in therapie gaan - hoe hoog de nood ook is- eerst degelijk onderzoeken of de therapie een veilig huis is. Ook hoop ik dat er in de toekomst meer aandacht is voor nazorg en een externe klachtencommissie. Een vertrouwenspersoon heeft weinig invloed. Deze is tijdens de hele klachtenprocedure ook ziek geworden en uitgevallen. En leden van de interne klachtencommissie zijn niet volledig objectief en hebben banden met directie- en bestuur. Ook aan het tuchtcollege heeft men niets: die nemen het verhaal van de organisatie over. En een eigen advocaat betalen is veel te duur voor de gemiddelde cliënt. Bovendien moet er meer invloed komen op aanspreken van hulpverleners die over de scheef gaan en niet BIG geregistreerd zijn: zij ontspringen vaak nog de dans.
Bovenal hoop ik dat er weer kleinschaligheid in de geestelijke gezondheidszorg komt waar de mens centraal staat en niet die van de organisatie.